Araştırmalar, sırf kısa bir yürüyüş sırasında bile kişinin genel sıhhat durumu ve gelecekte karşılaşabileceği riskler hakkında iddia yapılabileceğini gösteriyor. Buna nazaran daha yavaş yürüyen bireylerin sıhhat açısından daha yüksek risk taşıdığı; tempolu yürüyenlerin ise daha uzun ve sağlıklı bir ömür sürme eğiliminde olduğu belirtiliyor.
Yürümek, bedendeki birçok sistemin eş vakitli çalışmasını gerektiren karmaşık bir süreçtir. Kaslar, eklemler, hudut sistemi, kalp ve akciğerler birlikte misyon alır. Bu nedenle yürüyüş suratındaki değişimler, bu sistemlerden birinde yaşanan meselelerin erken işareti olabilir. Bilhassa yaş ilerledikçe surattaki düşüş, fizikî kapasitenin azaldığını gösteren kıymetli bir belirti olarak kabul edilir.
Geniş iştirakli araştırmalar, yürüyüş suratı ile hayat mühleti ortasında güçlü bir bağ olduğunu ortaya koyuyor. Örneğin 65 yaş üzerindeki on binlerce bireyle yapılan bir çalışmada, daha süratli yürüyen bireylerin daha uzun yaşadığı görülmüş ve surattaki küçük artışların bile vefat riskini azalttığı tespit edilmiştir.
Benzer halde farklı yaş kümelerinde yapılan araştırmalar da, yavaş yürüyen bireylerin hem fizikî hem de zihinsel olarak daha süratli yaşlanma eğiliminde olduğunu ortaya koyuyor.
Yürüyüş temposu, kalp ve damar sisteminin performansıyla yakından alakalıdır. Daha süratli yürüyebilen şahıslar çoklukla daha âlâ bir kardiyovasküler kapasiteye sahiptir. Bu da bedenin oksijen ve besinleri daha verimli kullanmasını sağlar. Araştırmalar, tempolu yürüyüşün kalp hastalıklarına karşı hami tesirler sağlayabileceğini gösteriyor.
Yürüme suratı sırf fizikî değil, zihinsel sıhhatle da temaslıdır. Beyin, hareketi denetim etmek ve dengeyi sağlamak için daima çalışır. Bu nedenle bilişsel işlevlerdeki zayıflama, yürüyüş suratında da kendini gösterebilir. Vakitle yavaşlayan tempo, birtakım durumlarda erken bilişsel gerilemenin habercisi olabilir.
Yürüyüş suratı, biyolojik yaş ile gerçek yaş ortasındaki farkı anlamaya yardımcı olabilir. Tıpkı yaştaki bireyler ortasında görülen sürat farkları ekseriyetle genel sıhhat durumuyla bağlıdır. Daha süratli yürüyen bireylerin kas gücü, istikrar ve dayanıklılık açısından daha uygun durumda olduğu gözlemlenir.
Yürüyüş temposu, bilhassa bacak kaslarının gücüyle direkt ilişkilidir. Kaslar zayıfladığında adımlar kısalır ve sürat düşer. Tıpkı biçimde istikrar sıkıntıları yaşayan şahıslar de daha temkinli yürüdüğü için yavaşlar. Bu durum, düşme riskinin arttığına dair dolaylı bir ikaz olarak kıymetlendirilebilir.
