Türkiye’de kültür varlığı kaçakçılığıyla çaba kapsamında yürütülen operasyonlarda her yıl çoğunluğu sikke olmak üzere 1 milyondan fazla tarihi yapıtın yurt dışına kaçırılmasının engellendiğini söyledi.
“Türk Kültür Mirası Stratejik İş Birliği Konferansı ve Teknik Çalıştayı: Kültür Varlıklarının Yasa Dışı Ticaretiyle Uğraş Programı” kapsamında Gaziantep’e gelen Boz, Türkiye’de tarihi eser kaçakçılığıyla gayrette değerli işlere imza attıklarını belirtti.
ULUSLARARASI KAMUOYUNA GÜÇLÜ MESAJ
Kültür varlığı kaçakçılığını yurt içi ve yurt dışı kaçakçılıkla uğraş ve farkındalık çalışmalarıyla engellemek için programlar yürüttüklerini lisana getiren Boz, “Yurt dışından eser iadesi bu çalışmaların içerisinde en sembolik ve de milletlerarası kamuoyuna verilen en güçlü bildirisi aslında temsil ediyor.” dedi.
Boz, 2002’den bu yana 13 bin 453 yapıtın Türkiye’ye iadesinin sağlandığını hatırlattı.

‘SAHADAKİ BAŞARIYI ARTIRAN İŞ BİRLİĞİ’
Kurumlar ortası işbirliğinin alandaki başarıyı artırdığını tabir eden Boz, şöyle konuştu:
“Bu işbirliği sayesinde yurt içinde de çok fazla eser yakalanıyor. Her sene tartısı sikkelerden oluşmak üzere 1 milyonun üzerinde eser yakalandığını söyleyebiliriz. Bunlar Türkiye’de yakalanmasa yurt dışına kaçırılacak ve tahminen iadesini sağlayabileceğiz tahminen sağlayamayacağız. O yüzden bu yapıtların de vurgulanması, bu çalışmaların भी vurgulanması çok kıymetli.”
‘TOPLUMSAL ŞUUR VE EĞİTİMİN GÜCÜ’
Boz, eğitim ve farkındalık çalışmalarıyla kaçakçılığın önlenmesinde kıymetli bir yol izlediklerini tabir etti.
Kaçakçılığın önlenebilmesi için toplumsal şuurun de oluşturulması gerektiğini vurgulayan Boz, şunları kaydetti:
“Bizim insanımıza kültür varlıklarının değerini benimsetmemiz gerekir. Bunu da yapabilmek için 7’den 77’ye gerçekleştirdiğimiz eğitim çalışmalarıyla bu mevzuda var olmaya devam ediyoruz. Yıllar evvel çok kolay bir hata sayılan ve tahminen de dünya genelinde çok fazla önemsenmeyen, bir kez köken ülkeden çıktıktan sonra pazar ülkeye gittiğinde adeta aklanmış sayılan yapıtların artık bu halde muamele görmediğini ve müzelerin, büyük kurumların, enstitülerin, yabancı kurumların da özellikle o yapıtın nereden geldiğini sorduğunu görüyoruz.”



