Bölgede yer alan konutların dikkat çeken en değerli özelliği, neredeyse büsbütün taşlardan ve harç kullanılmadan inşa edilmiş olması. Bu yapılar, güçlü tabiat şartlarına karşın ayakta kalmayı başarmış durumda.
Yerleşim, bilhassa Igatu olarak bilinen taş köy ile özdeşleşiyor. Bugün ‘taş şehir’ olarak anılan bu bölge, geçmişte ağır bir insan hareketliliğine sahne oldu.
9 BİN MADENCİ TIPKI BÖLGEDE YAŞADI
19. yüzyılda bölgede başlayan elmas keşifleri, adeta bir göç dalgası yarattı. Kısa müddette binlerce madenci bölgeye akın etti.
En ağır devrinde bu taş yerleşimde yaklaşık 9 bin kişinin yaşadığı belirtiliyor. Bu sayı, bölgenin ne kadar büyük bir ekonomik merkez haline geldiğini gözler önüne seriyor.
ELMAS ÇILGINLIĞI HER ŞEYİ DEĞİŞTİRDİ
1840’lı yıllarda bölgede elmas bulunmasıyla birlikte Chapada Diamantina adeta bir cazibe merkezine dönüştü. Ülkenin dört bir yanından gelen beşerler ırmak yataklarında ve dağlık alanlarda bedelli taş aramaya başladı.
Bu süreçte bölgede süreksiz kamplar süratle kalıcı yerleşimlere dönüştü ve taş yapılar inşa edildi.
ZENGİNLİK KISA SÜRDÜ
Elmas rezervlerinin azalması ve dünyanın farklı bölgelerinde yeni kaynakların bulunmasıyla birlikte bölgedeki hareketlilik vakitle azaldı. Bilhassa Güney Afrika’daki keşifler sonrası, ekonomik cazibe büyük ölçüde ortadan kalktı. Bu durum, bir vakitler kalabalık olan yerleşimlerin terk edilmesine neden oldu.
