Proje kapsamında yaklaşık 82,8 kilometre uzunluğunda bir tünel kazıldı. Yaklaşık 5,35 metre çapındaki bu yapı, büyük hacimlerde suyun kesintisiz biçimde taşınmasına imkan sağlıyor. Sistemin en dikkat alımlı istikametlerinden biri ise suyun 77 metrelik denetimli eğimle, pompaya gereksinim duyulmadan akmasını sağlayan tasarım.
Bu sistem, aslında yer altında ilerleyen bir ‘yapay ırmak’ üzere çalışıyor. Su kaynaklarının bol olduğu bölgelerden alınan su, dağların altından geçirilerek kurak alanlara ulaştırılıyor. Böylelikle yıllardır su ıstırabı yaşayan tarım yerleri tekrar kullanılabilir hale geliyor.
Projenin emeli, ülke içindeki su dengesizliğini azaltmak. Güney Afrika’nın birtakım bölgeleri su açısından zenginken, bilhassa iç kısımlar uzun müddettir kuraklıkla çaba ediyor. Bu altyapı sayesinde su, gereksinim duyulan noktalara daha verimli biçimde yönlendiriliyor.
Tünelin dizaynında güç verimliliği de kıymetli bir rol oynuyor. Su, yerçekimiyle hareket ettiği için daima pompalama gerekmiyor. Bu da hem maliyetleri düşürüyor hem de sistemin uzun vadede sürdürülebilir olmasını sağlıyor.
Ortaya çıkan bu yapı sadece mühendislik başarısı değil; tıpkı vakitte bölgedeki tarım faaliyetlerini destekleyen ve ömür şartlarını uygunlaştıran kritik bir tahlil olarak öne çıkıyor.
