İşte Bahçeli’nin konuşmasından satır başları: Pahalı milletvekillerim, aziz dava arkadaşlarım, saygıdeğer hanımefendiler, beyefendiler, basınımızın değerli temsilcileri, konuşmamın başında sizleri muhabbetle selamlıyorum. Hayırlara vesile olacak, tüm dualarınızın kabul olduğu, rahmetle ve huzurla dolu bir hafta geçirmenizi Cenâb-ı Allah’tan niyaz ediyorum. Bugünkü toplantımızı yurt içinden ve yurt dışından televizyon ekranları, radyo kanalları ve toplumsal medya platformları vasıtasıyla takip eden aziz vatandaşlarımıza, gönül ve kültür coğrafyalarımızda sırat-ı müstakim üzerine kurulu lekesiz bir hayatın uğraşını veren bütün kardeşlerimize en yeterli dileklerimi sunuyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi küme toplantımız vesilesiyle bir defa daha sizlerle birebir çatı altında bulunmaktan memnuniyet duyuyor, her birinizi sevgiyle, kardeşliğin sıcaklığıyla ve hürmetle selamlıyorum.
Değerli dava arkadaşlarım, Türkiye Balkanlar, Kafkasya, Karadeniz, Doğu Akdeniz, Orta Doğu, Türk dünyası, Afrika ve Avrupa ortasında temas kurabilen bir merkez ülkedir. Tıpkı anda birçok kriz alanını okuyabilen, farklı masalarda bulunabilen, farklı coğrafyalarla konuşabilen az devletlerden biridir. Türkiye kendi öyküsünü politik telaffuzlarla yazmaz. Üretimle, diplomasıyla, savunma kabiliyetiyle, güç atılımlarıyla, lojistik ağlarıyla, toplumsal dayanışmasıyla ve millet disipliniyle muharrir. Türk ve Türkiye Yüzyılı’nın idraki, 2053’ün ufku ve 2071’in kavrayışı lakin bu türlü bir bakış açısıyla gerçeklik kazanır. Türkiye’nin dış siyaset anlayışı, barışı ve istikrarı önceleyen bir çizgiye sahiptir. Tarihî deneyimimiz, coğrafik pozisyonumuz ve devlet duruşumuz bunu gerektirir.
“TÜRKİYE HİÇBİR GÜCÜN UZANTISI OLMAZ”
Türkiye, savaşların yayılmasını, krizlerin derinleşmesini, toplumların yerinden edilmesini, kentlerin yıkılmasını ve bölgemizin kalıcı bir istikrarsızlık alanına dönüşmesini istemez. Diplomasi kanallarını açık fiyat. Arabuluculuk imkânlarını kıymetlendirir. Tarafların konuşabileceği yerleri dayanaklar. Tansiyonun düşürülmesi için yapan rol üstlenir. Lakin barıştan yana durmak edilgenlik manası taşımaz. Diplomasiye değer vermek oburlarının hesabına eklemlenmek manasına gelmez. Arabuluculuk, rastgele bir global yahut bölgesel projenin azası hâline gelmek halinde yorumlanamaz. Türkiye kendi dış siyasetini, kendi ulusal çıkarları, kendi güvenlik öncelikleri ve kendi stratejik çizgisi çerçevesinde yürütür. Hiçbir gücün bölgesel uzantısı olmayız. Hiçbir ülkenin güvenlik tasasının Türkiye’ye karşı bir mevziye dönüşmesine müsaade vermeyiz. Hiçbir ittifakın yahut diplomatik teşebbüsün Türkiye’nin yasal haklarını aşındırmasına istek göstermeyiz. Türkiye masaya kendi aklıyla oturur, kendi güvenliğini, kendi hukukunu ve kendi menfaatini göz gerisi ederek imaj siyaseti yapmaz.
“BARIŞ SİYASETİ, SAĞLAM İÇ CEPHE İSTER”
Barış siyaseti sırf âlâ niyetle yürütülemez. Güç, hazırlık, caydırıcılık ve sağlam bir iç cephe ister. Alanda gücü olmayanın masadaki kelamı zayıflar. İktisadı dirençsiz olanın diplomatik hareket alanı daralır. İç cephesi kırılgan olanın dış siyasette hareket kabiliyeti azalır. Türkiye’nin barış lisanı güçlü devlet kapasitesi ile birlikte düşünülmelidir. Türkiye’nin barıştan yana duruşu Doğu Akdeniz’de, Ege’de ve Kıbrıs’ta aleyhimize gelişen oldubittilere sessiz kalacağı manasına gelmez. Yurtta sulh, cihanda sulh mefkûresinin şekillendirdiği dış siyasetimiz gereği Türkiye tansiyon arayan bir ülke olmamıştır. Lakin haklarını, güvenlik alanını, deniz yetki alanlarını, Kıbrıs Türkü’nün varlık hakkını ve Ege’deki istikrar hukukunu yok sayan her adım karşısında kararlı bir Türkiye bulur.
“MACRON’UN NAPOLYONCULUK HEVESİNE KAPILMASI, TÜRK VE FRANSIZ MÜNASEBETLERE YARAR SAĞLAMAZ”
Fransa’nın, Yunanistan’ın, Güney Kıbrıs Rum idaresinin ve İsrail’in Doğu Akdeniz’de kurmaya çalıştığı güvenlik ve güç merkezi temaslar dikkatle takip edilmelidir. Her devlet kendi dış siyasetini yürütür. Kendi ittifaklarını kurar. Ancak bu ittifakların Türkiye’yi çevreleme, Kıbrıs Türkü’nü sıkıştırma, Ege’de mevcut dengeyi bozma yahut Doğu Akdeniz’de Türkiye’ye karşın fiili durum üretme emeline yönelmesi hâlinde buna kayıtsız kalmamız beklenemez. Fransa’nın bölgeye tarihî komplekslerle, sömürgecilik periyodundan kalma alışkanlıklarla ve küçük tasavvurlarıyla bakması istikrar üretmez. Sayın Macron’un siyasi ölçeğini aşan Napolyonculuk hevesine kapılması, dost ve hatta birçok vakit müttefik olan Türk ve Fransız milletleri ortasındaki yüzyıllara sarih kadim münasebetlere yarar sağlamaz. Fransa, Doğu Akdeniz’de Türkiye aksisi dar hesapların aparatı hâline gelirse bundan bölge barışı, Avrupa güvenliği ve Fransa’nın prestiji ziyan görür.
“TÜRKİYE, KIBRIS TÜRKÜ’NÜN HAKKINI OBURLARININ İNSAFINA TERK ETMEYECEK”
Şu konunun altını ehemmiyetle çiziyorum. Yunanistan’ın maksimalist taleplerle hareket etmesi hukuk üretmez. Güney Kıbrıs Rum idaresinin adanın tamamı ismine konuşma alışkanlığı meşruiyet üretmez. İsrail’in kendi güvenlik tasalarını Türkiye’ye karşı bölgesel bir düşmanlığa dönüştürme arayışı kalıcı barış üretmez. Bölgeyi dar hesaplara nazaran yönlendirmeye çalışanlar yalnız kendileri için değil, bütün bölge için yeni risk kapıları açarlar. Kıbrıs sorunu de bu çerçevede ayrıyeten değerlendirilmelidir. Kıbrıs yalnız bir müzakere başlığı yahut diplomasi belgesi sayılamaz. Kıbrıs, Türkiye’nin güvenlik derinliği, Doğu Akdeniz’deki deniz yetki alanları, Kıbrıs Türkü’nün varlık hakkı ve Türk milletinin stratejik hafızasıdır. Kıbrıs’ta toprak alım satımı, yabancı mülkiyeti, stratejik bölgelerde taşınmaz ağırlaşması ve ekonomik nüfus üretme teşebbüsleri sıradan ticari süreçler üzere görülemez. Toprak yalnız tapu kaydı sayılamaz. Kimi vakit egemenlik hakkının evrakı, kimi vakit güvenlik teminatı, kimi vakit gelecek jenerasyonların hakkıdır. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin demografik istikrarı, mülkiyet yapısı, ekonomik bağımsızlığı ve güvenlik hassasiyetleri ulusal sorun olarak görülmelidir. Türkiye, Kıbrıs Türkü’nün hakkını diğerlerinin insafına terk etmeyecektir. Başta Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin yöneticileri olmak üzere, bütün soydaşlarımız ve kandaşlarımız bu bahiste tarihî hafızanın gerektirdiği şuur ve sorumlulukla hareket etmelidir. Adada hâlâ Avrupa Birliği romantizmiyle oyalananlar, gözlerini Doğu Akdeniz’in doğu kıyılarına çevirmeli, Filistin’de ve Lübnan’da yaşananları ibretle okumalıdır. Devletsizliğin, sahipsizliğin ve garantisizliğin bir halka nelere mal olduğunu göreceklerdir. Kıbrıs Türkü’nün güvenliği, toprağı, egemenliği ve geleceği hiçbir hayale, hiçbir dış telkine, hiçbir diplomatik seraba emanet edilemez. Türkiye, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin varlık hakkını koruyacak, Doğu Akdeniz’deki legal çıkarlarını diğerlerinin onayına bağlamayacak, Ege’deki istikrar hukukunun aşındırılmasına müsaade etmeyecektir.
“TERÖRSÜZ TÜRKİYE YOLUNA BAŞ KOYDUK”
Değerli dava arkadaşlarım, Türkiye’nin önündeki devri yalnız güvenlik önlemleriyle, diplomatik temaslarla yahut ekonomik programlarla karşılaması kâfi değildir. Dünya tekrar şekillenirken Türkiye’nin muhtaçlık duyduğu şey, bütün alanları tıpkı gayeye bağlayan kapsamlı ulusal seferberlik anlayışıdır. Geciktiremeyeceğimiz seferberlik aşikardır. Ekonomik, kültürel ve teknolojik seferberlik. Ekonomik seferberlik, üretimin büyütülmesi, yatırım ortamının güçlendirilmesi, ihracat pazarlarının genişletilmesi, tarımda verimliliğin artırılması, endüstride katma kıymetin yükseltilmesi, güç güvenliğinin tahkim edilmesi ve müteşebbisin dünyaya açılmasıdır. Kültürel seferberlik, Türkiye’nin tarihî birikimini, lisanını, sanatını, eğitim kurumlarını, yayıncılığını, dizilerini, sinemasının mimarisini, kent hafızasını ve insani diplomasi kabiliyetini daha tesirli biçimde dünyaya taşımasıdır. Teknolojik seferberlik ise savunma endüstrinde kazanılan özgüvenin yazılıma, yapay zekâya, siber güvenliğe, sıhhat teknolojilerine, tarım teknolojilerine, güç teknolojilerine, uzay çalışmalarına, ulaştırma sistemlerine ve dijital iktisada yayılmasıdır.
Terörsüz Türkiye amacının burada başka bir yeri vardır. Terörün tasfiye edildiği, güvenliğin kalıcı biçimde sağlandığı, kentlerin ve kırsal alanların huzur iklimine kavuştuğu Türkiye’de kalkınma atağının önündeki en büyük manilerden biri ortadan kalkacaktır. Bizler vatan sevdalısı Türk milliyetçileri olarak barış için çıktığımız bu kutlu yola Allah’ın müsaadesiyle baş koyduk. Türk milliyetçiliği, kalabalıklarda atılan kuru sloganların, kürsülerde cilalanan kof nutukların, kalıplara hapsolmuş kör bir taassubun değil, karanlığı yaran kudretli bir şuurun tecellisidir. Bu şuur, vatan sonlarına çizgi, toprağa arazi, millete nüfus olarak bakmayanların anlayışıdır. Ay yıldızlı al bayrağın dalgalanmasında üç bin yıllık tarihi, minarelerden duyulan ezanda bağımsızlığın mahiyetini idrak edebilenlerin ferasetidir. Bir taşı için, bir avuç toprağı için, tepesini göremediği dağı, nerede olduğunu dahi bilmediği ovası, bağı, bahçesi, merası ve suyu için gerekirse can alıp can vermektir. Türk milliyetçiliği her bir insanını, her bir hanesini bir saymaktır. Türk milletini bir bütün olarak kavramaktır. Tarlada saban süren çiftçiyi, fabrikada ter döken emekçiyi, tezgâhının başında rızkını arayan esnafı, sınıfta evlatlarımızı yetiştiren öğretmeni, hastanede insanımıza şifa dağıtan doktoru, devletimizin yükünü omuzlayan memuru, emeğiyle ailesini geçindiren her vatandaşımızı başka ayrı kaygı edinmektir. Türk milliyetçiliği, vatanı alın teriyle işlenecek bir emanet, milleti huzur ve refah için hizmet edilecek kutsal bir sorumluluk olarak bilmektir. Sabaha kadar ülkeyi düşüneceksiniz. Övdüğünü kulağına küpe edinen, tasada, temennide, tercihte ve tutumda birleşen dava arkadaşlarımın duyuşudur. Geçmişin anılarına sığınıp orada yaşayanların değil, geleceğin Türkiye’sini inşa etmeye namzet olanların mutluluğudur. Tarihimizin ulu sayfalarına, ecdadının bıraktığı mirasa bakıp övgüsünü lafta bırakanların değil, icraata dökenlerin vizyonudur. Bugünün problemlerine yürekle eğilenlerin ve elini taşın altına koyanların, hatta ve hatta o taşın altına gerekirse gövdesiyle girmeyi görev bilenlerin anlayışıdır.
Milliyetçi Hareket Partisi bu büyük fikriyatın Türk siyasetindeki esaslı ve kutlu karargâhıdır. Milliyetçi Hareket Partisi, Türk milliyetçiliğinin siyasi taşıyıcısı, ulusal vicdanın gür sesi, ulusal beka uğraşının öncü kuvvetidir. Milliyetçi Hareket Partisi, Türk milliyetçilerinin fırtınalı havalarda savrulmalarına, siyasetin kırılgan tabanlarında sarsılmalarına, kaygan yollarda sürüklenmelerine, kelamda seçenekler etrafında sahipsiz kalmalarına karşı serden geçmiş siperdir. Milliyetçi Hareket Partisi dün olduğu üzere bugün de Türkiye’nin sigortasıdır. Bu sigorta, kriz vakitlerinde gözlerin çevrildiği istikamet, hesap ortamlarında devreye giren hakikat, fitne periyotlarında suları berraklaştıran fazilettir. Ayrılığı kollayanlara, yorgunluğu kulaklara fısıldayanlara, yılgınlığı gözlerinden okunanlara, mevkisiz kaldığında mevziyi terk edenlere, sadakati makamla ölçülenlere, davasını şahsi istikbaline bağlayanlara inat dimdik ayaktadır. Milliyetçi Hareket Partisi diyor ki Türk milliyetçiliğinin bir gereği de istikbalimizin önündeki düğümleri çözmek, ufukta görünen sırat köprülerini tez elden geçmektir. Türk milliyetçileri olarak milletimizin bağrına saplanan hançerleri sökmek, devletimizin kelepçeye vurulan ellerini azat etmek, vatanın her karışında kardeşliği hâkim kılmak dileğindeyiz. Yaraları deşmek yerine sarmayı, ayrılıkları derinleştirmek yerine birlik olmayı, inceldiği yerden kopmak ve koparmak yerine onarmayı mazimize karşı bir sorumluluk telakki ederiz.
“TERÖRSÜZ TÜRKİYE TESLİMİYET DEĞİLDİR”
Bu sorumluluğun bugünkü etabı terörün her türlüsünün topraklarımızdan ebediyen tasfiyesidir. Milliyetçi Hareket Partisi bu tarihî sorumluluğun ardında sonuna kadar duracak, şehitlerimizin aziz anısını incitmeden, gazilerimizin emanetini gölgelemeden bu yolda kararlılıkla yürüyecektir. Bu yürüyüşün ismi Terörsüz Türkiye’dir. Terörsüz Türkiye teslimiyet değildir. Terörsüz Türkiye taviz değildir. Terörsüz Türkiye terör örgütüyle pazarlık değildir. Terörsüz Türkiye devleti zayıflatmak, ulusal iradeyi gevşetmek, aziz milletimizin kırmızı çizgilerini çiğnemek, hassasiyetlerini kurcalamak, güvenlik prensiplerini sulandırmak hiç değildir. Şayet bu türlü tasavvurlara girişen varsa, Milliyetçi Hareket Partisi’ni vatana ihanetin merkezine koymaya cüret ediyorlarsa, Türk milliyetçiliğinin komuta merkezini terörle tıpkı terazide tartmaya kalkışıyorlarsa gaflet zindanlarına düşmüşlerdir, basiretsizliğin karanlık dehlizlerinde yolunu kaybetmişlerdir. Hiç kimse Milliyetçi Hareket Partisi’nin ismini terörle yan yana getiremez. Hiç kimse bu hareketin ülkücü şehitlerimizin kanıyla, taş medreseli büyüklerimizin zahmetiyle, milletimizin duasıyla, dava arkadaşlarımızın sadakatiyle yoğrulmuş müktesebatını lekeleyemez. Bilinmelidir ki Terörsüz Türkiye, Türk milletinin tarihî bir musibetten kurtulmasıdır. Devletimizin güvenliğe harcadığı gücünü kalkınma iradesine dönüştürmesidir. Kardeşliğimizin tekrar ve daha sağlam biçimde Anadolu’nun her karışında kavi hâle gelmesidir. Terörsüz Türkiye sırf bugünün değil, yarının sıkıntısıdır. Terörsüz Türkiye sırf iç güvenliğin değil, dış siyasetin da sıkıntısıdır. Terörsüz Türkiye sırf bir asayiş amacı değil, büyük ve güçlü Türkiye mefkuresinin ana sütunlarından biridir.
Gündemimizi işgal eden Amerika Birleşik Devletleri, İsrail ve İran tansiyonu sırf üç ülke ortasında geçen askerî yahut diplomatik bir çekişme değildir. Bu tansiyon Türkiye’nin hudut güvenliğinden güç maliyetlerine, ziraî üretimden sanayi girdilerine, lojistik sınırlardan dış ticaret istikrarlarına kadar geniş bir alanı etkileyebilecek büyük bir sarsıntı potansiyeli taşımaktadır. Hürmüz Boğazı’nda yaşanan her sarsıntı, petrol tankerlerinin rotasını değiştirmekle kalmaz. Değişen rotalar mazot fiyatlarına, gübre maliyetlerine, çiftçinin ekim kararına, endüstricinin üretim hesabına, ihracatçının rekabet gücüne, vatandaşımızın mutfağına kadar uzanır. Güç arzındaki her kırılma ziraî üretimi baskılar. Gübredeki her artış besin güvenliğini zorlar. Lojistik maliyetlerdeki her yükseliş pazardaki fiyat etiketinden organize sanayi bölgelerindeki üretim planlamasına kadar her alana sirayet eder. Bu nedenle dış siyaset ile iç siyaset birbirinden kopuk değildir. Bir buçuk yıl evvel bugün sorun Beyrut değil Ankara’dır demiştik. Bâtın gündem Türk vatanıdır demiştik. Orta Doğu’da ateşlenen füzelerin ve suikastlerin bir sonraki etapta Anadolu coğrafyasına yönelebileceğini söylerken altı boş bir değerlendirmede bulunmuyorduk. Sokağın başındaki yangının kapımızın önüne gelebileceğinin ihtarını yapıyorduk. Konutumuzun içinde huzuru temin etmeden bahçemizin dışına adım dahi atamayacağımızı anlatıyorduk. Dışarıda kazan kaynıyorken konutumuzun içinde aşımızı pişiremeyeceğimizi tabir ediyorduk. Duyan değil dinleyen, bakan değil gören gözler için Terörsüz Türkiye’nin ne kadar hayati bir problem olduğunu idrak etmek güç değildir. Hudut ötesindeki kriz ile hudut içindeki huzur tıpkı stratejik denklemin modülleridir. İşte biz bu denklemi görüyoruz. Biz Türkiye’nin geleceğini bugünün tartışmalarına nazaran değil, tekraren söz ediyorum, 2023’te müjdelediğimiz Türk ve Türkiye Yüzyılı’nın idrakine, 2053 yılının ufkuna, 2071’in kavrayışına nazaran kıymetlendiriyoruz.
“TERÖRÜ BİTİRMEK ARTIK FARZ OLMUŞTUR”
Terörsüz Türkiye ile etnik tahrikçilerin çapsız siyasetçilerine, emperyalizmin vekâlet ögelerine, mezhep simsarı istismarlarına kapımızı kapatıyoruz. Kan tahlillerine, kemik yapılarına, kafatası boyutlarına nazaran değil, Türk’ün, Kürt’ün, Alevi’nin, Sünni’nin, Arap’ın, Süryani’nin, Doğulu’nun ve Batılı’nın birebir bayrak altında, birebir vatan üzerinde, birebir devlet çatısı altında, birebir baht ve istikamet birliğinde kenetlendiği bir Türkiye için çabalıyoruz. Terörsüz Türkiye, komşunun komşuya güvenmesidir. Terörsüz Türkiye, annenin evladını okula huzurla göndermesidir. Terörsüz Türkiye, esnafın kepengini kaygısız açması, çiftçinin tarlasına korkusuz gitmesi, öğretmenin sınıfa başı dik girmesi, yatırımcının Anadolu’nun her köşesine itimatla erişmesidir. Terörsüz Türkiye, iç mukavemetimizin çelikten bir duvar üzere kol kola, el ele ve tek beden hâlinde milletçe ilmek ilmek örülmesidir. Hudutlarımızda canımıza kasteden, sivillerimize tekraren saldıran, karakollarımıza baskın yapan, köylerimizi yağmalayan, evlatlarımızı kaçıran, analarımızı gözü yaşlı, çocuklarımızı yetim, bacılarımızı dul bırakan terörü bitirmek artık farz olmuştur. Kalkınma irademize pusu kuran, ekmeğimizi küçülten, yatırımların ve ihracatın önüne mayın döşeyen terör illetinden kurtulmak haysiyet problemidir. Esendere’de, Üzümlü’de, gümrük kapılarımızda ticari hayatımıza zincir vuran terör belası, Aydın’da, Muğla’da, Antalya’da turizme hançer olmamalıdır. Yıllar boyunca terörle uğraşa ayırmak zorunda kalınan devasa kaynakları artık çocuklarımıza okul, yaşlılarımıza hastane ve bakım hizmeti, çiftçimize sulama kanalı, ziraî dayanak, kırsal kalkınma, gençlerimize teknoloji merkezi, üniversite yatırımı, gençlik projesi, bayanlarımıza istihdam ve toplumsal refah, esnafımıza kredi, sanayicimize yatırım, kentlerimize altyapı, köylerimize yol, mezralarımıza ırmak, tarlalarımıza rahmet olarak döndürmeliyiz. Dağlardaki dehşet sofralarımıza çöreklenmemelidir. Hudut uzunluklarında kazılan hendekler kalkınma atılımlarımızı gölgelememelidir. Ekonomimiz terörün getirdiği güvenlik maliyetleriyle sınanırken çocuklarımızın rızkı savunma harcamalarına ayrılmamalıdır. Terörü milletimizin gündeminden geri dönülmemek üzere çıkarmak, güvenlik mecburiyetiyle tüketilen imkânları kalkınma seferberliğine dönüştürmek Terörsüz Türkiye ile beden bulacaktır. Terörsüz Türkiye, güvenlikten kalkınmaya, acıdan umuda, endişeden huzura, kayıptan üretime geçişin ismi olacaktır. Ve Güneydoğu Anadolu sırf İçişleri Bakanlığımızın özel alanı, Ulusal Savunma Bakanlığımızın uzmanlık alanı, Ulusal İstihbarat Teşkilatımızın güvenlik raporlarının konusu olmamalıdır. Terörsüz Türkiye ile tarımın, hayvancılığın, yenilenebilir gücün, hudut ticaretinin, lojistik koridorların, kültür turizminin, girişimciliğin, endüstrinin ve teknoloji yatırımlarının merkezleri hâline gelmelidir. Sulama barajlarıyla, göletlerle, çağdaş sulama sistemleriyle, ziraî takviyelerle, hayvancılık kredileriyle, organize sanayi bölgeleriyle donatılmış Doğu ve Güneydoğu Anadolu’yu düşünüyoruz. Terörün bittiği yerde rahmetin izleri başlar. Terörün sustuğu yerde çocukların sevinci duyulur. Terörün çekildiği yerde fabrikaların bacası tüter. Terörün gölgesinden arınan yerde istihdamın yolu açılır. Terörün tasfiye edildiği yerde ovalar hayat bulur. Terörsüz Türkiye ile Diyarbakır denildiğinde evlat nöbeti tutan annelerin feryatları değil, kültür turizminin ve gastronominin merkezi akla gelecektir. Şırnak, şehit haberleriyle değil, hudut ticaretiyle ve lojistik kapasitesiyle anılacaktır. Van, Türk dünyasına açılan ticaret kapısı ve turizm merkezi olarak öne çıkacaktır. Hakkâri, gözyaşlarının değil, hayvancılığın merkezi olarak zihinlerde yine yer bulacaktır. Batman’dan Bingöl’e, Tunceli’den Iğdır’a, Ağrı’dan Bitlis’e kadar terörün bütün izleri silinecektir. Ticaret damarlarımızın açıldığı, kırsal üretimin canlandığı, endüstrileşmenin hızlandığı bir gelecek için Terörsüz Türkiye diyoruz. Doğduğu kentte okuyan, okuduğu kentte yaşayan, yaşadığı kentte iş bulup yuva kuran, göçe meyletmeyen ve istikbalini doğduğu yerde arayan bir Türk gençliği için Terörsüz Türkiye diyoruz. Bütün kentlerimizde hayatın ve emeğin eşit ölçüde karşılık bulduğu, demografik dokumuzun istikrarlı bir yere kavuştuğu yarınlar için Terörsüz Türkiye diyoruz.
“GAZİ MECLİSİMİZDE GEREKLİ YASAMA FAALİYETLERİ SÜRAT KAZANACAKTIR”
Bu sürecin en değerli istikametlerinden biri de problemin gazi Meclisimizin çatısı altında ele alınmış olmasıdır. Ulusal iradenin tecelligâhı, Kurtuluş Savaşı’mızın karargâhı, egemenliğin kayıtsız kuralsız millete ilişkin olduğunun tecessümü olan Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde Terörsüz Türkiye amacının komite çalışmalarıyla, farklı siyasi partilerin katkılarıyla, raporlarla, müzakerelerle ve nihayet yasal düzenleme hazırlıklarıyla ilerlemesi son derece manalıdır. Ulusal Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Kurulu bu açıdan tarihî bir görev üstlenmiştir. Sırada siyasi ve tüzel düzenlemeler vardır. Gazi Meclisimizde gerekli yasama faaliyetleri sürat kazanacaktır. Teklifler değerlendirilecektir. Her partiden husus teklifleri alınacaktır. Kanunlaştırma sürecinin çerçevesi millet iradesiyle oluşturulacaktır. Günlük siyasi yararların, küçük hesapların telaşıyla bu tarihî yükümlülüğe sırt çevrilmemelidir. Kalabalıkları galeyana getirmek, kitleleri yönlendirmek uğruna bu önemli dönemeçte milletimizi kutuplaşma gafletine düşürmemelidir. Kimse şehitlerimizin aziz anılarını istismar etmemelidir. Kimse gazilerimizin fedakârlıklarına gölge düşürmemelidir. Kimse anaların gözyaşı üzerinden siyaset devşirmemelidir. Kimse kardeşliğimizi, birliğimizi, dirliğimizi zehirleyecek kelamların, telaffuzların, kelamda siyasetlerin peşine takılmamalıdır. Terörsüz Türkiye, Türkiye’nin ortak problemi olmalıdır. Terörsüz Türkiye, hudut ötesinde kabaran kriz dalgalarına, bölgemizi saran istikrarsızlık nesline, global güç uğraşlarına karşı hazır bulunduğumuzun ilanı olmalıdır. Cenâb-ı Allah, Âl-i İmrân Suresi’nde “Hep birlikte Allah’ın ipine sıkı sıkıya yapışın, bölünüp parçalanmayın.” buyurmaktadır. Bugün bize düşen de budur. Ayrılığa kapılarımızı kapatmak, kardeşliğe omuz vermek, gönül köprüleri inşa etmek milletimize borcumuzdur.
Değerli dava arkadaşlarım, bugün Hıdırellez arifesindeyiz. Büyük milletimizin gönlünde Hızır eli baharın muştusu, tabiatın uyanışı, darlığın bitişi, duanın arşa yükselişi, umudun yine yeşerişidir. Hz. Hızır ile Hz. İlyas peygamberlerin yeryüzünde buluştuğuna inanılan bu kutlu vakit, bolluğun ve rahmetin müjdelenmesine, kışın hasretinin bitişine, kuruyan kısma can geldiğine, çatlayan toprağa rahmet düştüğüne, gönüllerde gizli duaların semaya katlandığına inanılan gündür. Orta Asya’dan Anadolu’ya, Balkanlar’dan Kafkasya’ya uzanan geniş Türk coğrafyasında Hıdırellez birebir rahmet arayışının, birebir huzur hasretinin, birebir duada buluşmanın karşılığıdır.
Bugün Hıdırellez arifesinde dileğimiz nettir. Bahar sadece dağların doruklarına, ovaların yeşiline, bahçelerde açan çiçeklere değil, milletimizin gönlüne, Edirne’den Kars’a, Sinop’tan Hatay’a, İzmir’den Ardahan’a yurdumuzun tamamına dokunsun. Tekrar bu kanılarla 20 Mart 2025 tarihinde yaptığımız açıklamada terörsüz Türkiye amacı bakımından Hıdırellez’in arifesine işaret etmiş, 4 Mayıs 2025 Pazar günü Muş’un Malazgirt ilçesinde PKK’nın kongresini toplayarak fesih tartışmalarına son noktayı koymasını ve bu işi bitirmesini teklif etmiştik. Teklifimiz tesadüfün yahut talihin oyunu değildir. Teklifimiz, ecdadımızın imzasını taşıyan ve tarihimizin ulu sayfalarını terörün bitişiyle taçlandırmak üzere yaptığımız bir atıftır. Teklifimiz, Terörsüz Türkiye maksadının taşıdığı stratejik manaya yaslanan şuurlu ve ulusal bir davettir. Zira Malazgirt, Anadolu’nun kapısını açan iradenin ismidir. Zira Malazgirt, Türk milletinin bu topraklarda kıyamete kadar var olacağının ilanıdır. Baharın, arınmanın ve yeni başlangıçların habercisi olan Hıdırellez’in şafağında Terörsüz Türkiye sürecinin mukadderat tayin eden bir merhaleye ulaşmasını dilemiştik. Malazgirt’ten fetih ruhuyla Hıdırellez’in rahmet iklimi tıpkı noktada buluşsun istedik. Silahların karanlığı, baharın aydınlığına yenilsin istedik. Terörün kanlı sayfası Anadolu’nun kardeşlik ufkunda kapanıp gitsin istedik.
“İMRALI’NIN STATÜ SORUNUNUN KONUŞULMASI ÖNEMLİ”
Nitekim 11 Temmuz 2025’te terör örgütü PKK mensubu bir kümenin sembolik merasimle silah bırakması bu tarihî davetin ve Terörsüz Türkiye iradesinin karşılık bulduğu değerli bir kademe olmuştur. Elbette bu merasim tek başına kesin sonuç değildir. Süreç ciddiyetle ve güvenlik hassasiyetlerinden taviz verilmeden yürütülecektir. Bu kapsamda Abdullah Öcalan’ın statü sıkıntısının konuşulması da daha evvel tabir ettiğimiz üzere bizim açımızdan değerlidir. Bu sıkıntı yokmuş üzere davranarak sürecin sağlıklı işlemesi mümkün değildir. Sürecin yürütülmesini istiyorsak, davetimizin bağlayıcı olmasını temenni ediyorsak örgütün tüm ögeleriyle feshi ve silahların teslimini takip eden bu süreçte bunun türel, siyasi ve vicdani ölçüler içinde açıkça kıymetlendirilmesi gerekir. Türkiye’nin güvenliği ve geleceği kelam konusu ise ani reflekslere, duygusal yansımalara, toplumsal medya gürültülerine, siyasi yargılarla temelsiz muhalefet tantanalarına, takvimi meçhul belirsizliklere mahal veremeyiz. Abdullah Öcalan için statü açığı varsa bu açık Türkiye Cumhuriyeti lehine, Terörsüz Türkiye amacının başarısına hizmet edecek biçimde ele alınmalıdır. Bu noktada muhtaçlık duyulacak düzeneğin ismi ne olursa olsun özü açık olmalıdır. Bu düzenek toplumsal tamiratı, siyasal olağanlaşmayı, demokratik iştiraki, kardeşlik hukukunu, kamu tertibini, ulusal güvenliği ve huzurlu geleceği birlikte gözetmelidir.
Bu tartışmalara son vermek için bunun isminin ‘Barış Süreci ve Siyasallaşma Koordinatörlüğü’ olmasını öneriyorum. Lakin elbette diğer alternatifler de üretilebilir. Temennimiz PKK’nın kurucu önderliğinin bir tarif altında vazife yapmasıdır. Zira sıkıntının aslı terörün büsbütün tasfiye edilmesi, silahların susması, terörün gündemimizin dışına kesin biçimde çıkarılması, siyasetin terör vesayetinden arındırılması ve toplumsal bütünleşmenin sağlanmasıdır.
Kimsenin en ufak kuşkusu olmasın. Şehitlerimiz bizim baş tacımızdır. Gazilerimiz bizim yüz akımızdır. Terörle çaba kahramanlarımız bu milletin ebedî onur levhasına isimlerini yazdırmışlardır. Terörsüz Türkiye maksadı, şehitlerimizin ve gazilerimizin adanmışlıklarını zafere ulaştırma, çabalarını nihayete erdirme iradesidir.
