Haber7-ÖZEL
Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’da peş peşe yaşanan ve ülkemizi yasa boğan okul akınları, Türkiye’yi derinden sarsarken eğitimde güvenlik ve gençlerin ruhsal durumu tekrar tartışmaya açıldı.
İki farklı kentte öğrencilerin silahlı akın düzenlemesi sonucu meyyit ve yaralıların olması, velilerde büyük kaygıya neden olurken uzmanlar çocukların şiddete yönelme nedenlerine dikkat çekiyor. Ruh Sıhhati Derneği Lideri Dr. Ömer Akgül, yaşanan trajedilerin akabinde yaptığı değerlendirmede, çocukların iç dünyalarındaki tansiyonların yanlışsız halde yönlendirilmemesi halinde şiddet davranışına dönüşebileceğini belirterek, ailelerin ve eğitimcilerin bu süreçte daha etkin rol alması gerektiğini vurguladı.
FARKINA VARILMAK İÇİN ŞİDDETE BAŞVURUYORLAR
Akgül’e yönelttiğimiz “Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’da öğrenciler tarafından okullara yönelik gerçekleştirilen taarruzlarda veliler çocuklarına nasıl sahip çıkabilir? Bu şiddet olaylarından çocuklarını nasıl uzak tutabilir?” sorusuna şöyle yanıt verdi:
Akgül çocukları gözden çıkarılmaması gerektiğine ve velilerin çocukların gerçek potansiyellerini keşfetmelerine rehberlik etmeleri gerektiğine vurgu yaptı. “Öncelikle biz ölen meslektaşımıza ve öğrencilerimize Allah’tan rahmet, yakınlarına da başsağlığı dileyelim. Şiddet aslında bir aksiyon biçimi olarak dışa yansıtmadır. Kişi kendi varoluşsal manasından uzaklaştıkça bir tansiyona tabi tutulur. Olmak üzere var olduğu şeyle, olduğu şey ortasındaki fark tansiyon oluşturur. Ve çocuklar da sonuçta olmak üzere var oldukları şeylerden uzaklaştıkça bu tansiyon artar. Yapabilecekleri kendi varoluşlarını ortaya çıkarabilecekleri şiddet hareketlerine başvurarak farkına varılmak isteyebilirler. Anne babalar çocuklarıyla ilgili şunu yapsalar daha hoş olur; çocuklarının gerçek potansiyellerini keşfetmelerine rehberlik etmeliler. Hiçbir çocuk gözde çıkarılamaz. Lakin şayet biz onu gözden çıkartırsak, bu türlü şiddet içerikli davranışlar sergileyecek; öğretmenlerin, arkadaşlarının vefatına sebep olacaklar. Bu tıp olayların tekrar olmaması için de öğrencilerin hayatı daha manalı hissedebilmeleri için onlara olmak üzere var olduğu, kendi özlerini, çekirdeklerini keşfetmelerini öğretmenlerimize ve velilerimize de tavsiye ederim.”
BASTIRILMIŞ HİSLER YIKICI AKSİYONA DÖNÜŞÜYOR
Akgüle’e yönelttiğimiz “Çocuklar bu taarruzlara neden meylediyor? Bunun ruhsal olarak değerlendirmesi nedir?” sorusuna şu cevabı verdi:
“Birden çok sebep var, tek bir şeyle açıklayamayız. Lakin çoklukla şiddet eğilimi, içinden bastırılmış olan hislerin dışa aksettiriyor, yani yıkıcı bir harekete dönüşmesi olarak gözüküyor. Bireylerin içinde bu potansiyel niçin sıkışıyor? İşte az evvel söylediğim o tansiyon. Olmak üzere var olduğu şeyle olduğu şey ortasındaki fark tansiyon oluşturunca, bu tansiyon de doğal yollarla kendini gerçekleştirmiyor ve çocuk da sonuçta fark edilmek, görülmek istediğinde, bunun yasal yollarını bulamadığında, gayrimeşru yollarla fark edilmek, görülmek istiyor. Yani hepimizin bir bilinme, fark edilmek isteği var. Yasal legal tabanlarda bunu sağlayamayınca maalesef gayrimeşru tabanlarda şiddet aksiyonlarıyla, berbat davranışlarla görünür olmaya çalışıyorlar. İşte bu görünür olmak bizim çağımızın fenomeni. Herkes görünür olmak istiyor. Görünür olmayı da maalesef yasal tabanlarda yapamayınca bu türlü gayrimeşru yerlerde şiddet hareketleriyle gerçekleştirebiliyorlar. Sebeplerinden birisi bu. Birçok sebebi vardır; yani anne babada öteki bir sorun vardır, öğretmende diğer bir sorun vardır, sınıf arkadaşında öteki bir sorun vardır ancak sonuçta bu sorunların sonucunda bu türlü şiddet davranışının sergilenmesi kabul edilemez ve beklenilmez.”
PSİKOSOSYAL MÜDAHALE TİMLERİ İLGİLENMELİ
Akgüle’e yönelttiğimiz “Eğitimciler, arkadaşlarının şiddet hareketlerinden olumsuz etkilenen çocuklara nasıl yaklaşmalılar?” sorusuna şu karşılığı verdi:
“Bu çocukların gözü önünde arkadaşları öldürülmüş. Onlara katiyetle psikososyal takviye hizmetleri sunulmalı. Çocuklar içlerinde yaşadıkları travmaları deşarj edebilmeliler. Yani ne diyebilirsiniz ki; arkadaşını bir öteki arkadaşı gözünün önünde öldürmüş yahut yaralamış. Bu hem kendi güvenliğiyle ilgili hem de arkadaşının vefatıyla ilgili çok derin yaralar. Burada yapılabilecek en kıymetli şey; yaşadığımız bu talihsizliğe karşın nasıl bir insan başarısı ortaya koyabiliriz? Yani bu hiç istenmeyen bir şey ama buradan da biz kendimize, gençlerimize hani bir daha bu türlü şeylerin olmaması için neler yapmalıyız; öğretmen-öğrenci davranışları, ebeveyn-çocuk davranışları, arkadaş bağları, akran zorbalığı… Tahminen bu kavramları tekrar konuşmalıyız. Zorbalık yerine akran nezaketini kullanmaya çalışıyoruz, bunu önemsemeliyiz. Maalesef bu hususta Batı’da gördüğümüz, bizde olmayan şeylerin artık kendi ülkemizde de olduğunu duyuyoruz. Yani burada öğretmenlerin çocuklara söyleyeceği şeylerden çok, orada psikososyal takviye timlerinin bu hususa müdahale etmesi daha profesyonel olur. Aile ve Toplumsal Siyasetler Bakanlığı’nın, Ulusal Eğitim Bakanlığı’nın psikososyal müdahale timleri vardır; öğretmenlerden evvel onların bu çocuklarla görüşmesi daha sağlıklı olacaktır.”
“BENİM İÇİN HAYATIN SONU, İMZAMI ATARIM”
Okullarda peş peşe yaşanan acı verici olaya dair kıymetlendirme bulunan Akgül, çocukların ailesi, hayalleri, umutları olduğunun altını çizdi. Gençlerin sıkıntıları olabileceği ve bu meselelerle kendi başlarına başa çıkamayacakları durumlarda şiddete başvurmak yerine kesinlikle profesyonel takviye alsınlar. “Ben artık bununla başa çıkamayacağım, benim için hayatın sonu geldi, bari imzamı atayım” diyerek bu biçim hareketler yapmak gerçek değil.
