MÜJDE IŞIL – Vogue mecmuasının genel yayın yönetmeni Anna Wintour’un asistanlığı yapmış Lauren Weisberger’in tecrübelerinden esinlenerek yazdığı ve 2003’te yayımlanan “The Devil Wears Prada/Şeytan Marka Giyer” adlı kitabı o vakitler olay olmuştu. Moda efsanesi Wintour’un dala hâkimiyeti kadar buyurgan kişiliğini de ti’ye alan bu kitabın sinema uyarlaması ise gecikmedi. Kitapla birebir ismi taşıyan, başrollerini Meryl Streep ve Anne Hathaway’in paylaştıkları sinema 2006’da vizyona girdiğinde, dünya çapında 327 milyon dolar üzere hatırı sayılır bir gişe yaptı. Stüdyo tarafı devam sinemasını talep etse de Streep ve Hathaway’in buna sıcak bakmaması nedeniyle süreç uzadıkça uzadı. Streep’in mesleğindeki yegâne devam sinemasının (çok az göründüğü) “Mamma Mia! Tekrar Başlıyoruz” olması, bu durumu özetliyor. Ve 20 yıl sonra sonunda eski grup “The Devil Wears Prada 2/Şeytan Marka Giyer 2” için tekrar bir ortaya geldi. Eski takım derken hem kamera önü hem de gerisi aslında. İlk filmin yönetmeni David Frankel ve senaristi Aline Brosh McKenna ile birlikte Streep, Hathaway, Emily Blunt ve Stanley Tucci…
Artık dijital çağdayız
İlk sinemanın çok sevilmesinin birkaç nedeni vardı. 2000’lerin başı, matbu dergiciliğin son altın devriydi. Münasebetiyle bir moda mecmuasında yaşananlar merak uyandırıcıydı. Bir başka neden ise o vakitler toplumsal medyanın bugün üzere aktif olmaması ve ezici ast-üst bağlantısının yani mobbingin doğal karşılanmasıydı. Çok okunan ve satan bir mecmua, asistanlarına hayatı dar eden bir yönetici o yıllar için oldukça ilgi cazipti. Öykünün neredeyse ‘kadın bayanın kurdudur’a bağlanması ise bugünden bakmayınca bile rahatsız edici. Birinci sinemanın şöyle bir temas edip derinlemesine inmediği asıl konu ise çok değerliydi: Asistan Andy’nin, işvereni Miranda için ‘Eğer erkek olsaydı onu eleştirenler gerilim altında ve ağır çalıştığını söylerdi sadece’ kelamı, maalesef hâlâ geçerliliğini koruyan bir tespit.
Artık matbuatın neredeyse müzelik olduğu dijital çağda, bir moda mecmuasının merkezde olduğu devam sinemasının söyleyecek ne kelamı olabilir? “Şeytan Marka Giyer 2”nin başarısı hem kendini 20 sene sonrasına nazaran güncellemesi hem de 20 sene öncesiyle bağlarını muhafazası. Birinci sinemayla tıpkı sahneyle başlayan devam sineması, öncülünün komik ve dramatik sahnelerini tekrarlıyor.
Ekonomik sorunlar
İlk sinemanın sonunda Miranda, Runway moda mecmuasını yönetmeye devam ederken Andy ise asıl yapmak istediği işe yani gazeteciliğe başlamıştı. Devam sinemasında mecmuanın dijitalleştiğini görüyoruz. Bu açıdan tekrar çevrim “Walter Mitty’nin Bilinmeyen Yaşamı”nın örnek alındığını söylemek mümkün. Mecmua yazılarının tıklanır olması Miranda’yı etkileyen bir durum değil. Zira hükümranlığını hâlâ devam ettiriyor. Lakin Andy için durum farklı.
Ödüllü bir gazeteci de olsa gazetesi küçülme nedeniyle onu işten çıkarıyor. Gazeteciliğin tüm dünyada can çekişmesini, matbuatın güzel takım ve yazılarla birlikte yok olmaya yüz tutmasını olağanüstü özetliyor devam sineması. İşveren değişimlerinin ve ekonomik meselelerin medyayı nasıl olumsuz etkilediğini de gösteriyor. Bunun yanında Miranda’nın birinci sinemadaki despot hâli daha yumuşatılmış. Andy ile bağlantısı, birinci sinemanın tersine birbirine dayanak üzerine kurulmuş. Öykünün kötülük tacını Emily karakteri devralmış ve neredeyse ana rol kadar derinleştirilmiş. Andy ve Nigel’ın dostluğu, kesimden ümidi kesmemeye vesile oluyor. Artık tek kişinin baskısının değil; ortak aklın, emeğin ve uygun kalemin geçer akçe olması ise devam sinemasının öne çıkan bildirisi.
Muhteşem bir kadro
İlk sinema üzere devam sineması de Meryl Streep ve Anne Hathaway’siz böylesine gösterişli olamazdı hiç kuşkusuz. Streep’in ikonikleşen performansında yıllar sonra bile hiçbir eksiklik yok. Emily Blunt ve Stanley Tucci’nin varlığı da kıssayı güçlendiriyor. Emily’nin sevgilisi rolünde Justin Theroux, Miranda’nın yeni eşi rolünde Kenneth Branagh ve kısa bir rolde görünen Lucy Liu, takıma yeni katılan yıldızlar. Lady Gaga ise konuk sanatkarlar ortasında herkesi gölgede bırakıyor.
