Davanın 23’üncü duruşmasında otelde kameraları bantladığı manzaralarla gündeme gelen İmamoğlu’nun muhafazası Çağlar Türkmen savunma yaptı.
‘HAYATIM SIRADAN VE BASİTTİR’
Otelde kameraları bantladığı imgelerle gündeme gelen İmamoğlu’nun muhafazası Çağlar Türkmen de duruşmada savunma yaptı. Türkmen savunmasında, “Henüz gözaltına alınmadan hakkımda saklılık kararı verilen bir evraktaki kamera imgelerinin basın organlarına servis edilerek günlerce ve hala imajlarının manşetlerden inmediği müdafaa görevlisiyim. Hakkımda yürütülen algı çalışmaları nedeniyle bu belgenin en tanınmış simalarından birisi haline getirildim. İddianamede yazılanlar ve medyaya servis edilenlerin tersine, benim hayatım sıradan ve kolaydır. Çok çalışırım, işimi layığıyla yaparım. 2 yaşındaki kızımı, meleğimi büyürken izleyemedim. Yanında olamamak, gözü geride kalmak nasıl birşey bilmezsiniz. 11 yaşındaki oğlumu, Ediz’imi okula götürürken yanında olamadım. Sazından çaldığı birinci türküyü dinleyemedim ve kendim eşlik edemedim. Görüş kabininde bana bağlanmasınlar diye onları daima bir uzaklıkta durdurdum ki giderken ‘Baba sen de gel’ diyemesinler diye; bu çok ağır birşey. Hakkımda verilen şimdi bir karar olmamasına karşın, lekelenme hakkım ve masumiyet karinem, soruşturmanın saklılığı ihlal edilip manzaralarım medyada günlerce ve aylarca uzunluk boy servis edildi. 11 yaşındaki oğlum, okulda arkadaşlarının akran zorbalığına uğrayarak ‘Senin baban bu mu’ diyerek daima tenkit altında kalmıştır. Oğluma ve çocuklarıma yapılanlar reva mıdır diye kendime çok sordum lakin sorunun yanıtını bulamadım. Bu davanın sonucu ne olmuş olursa olsun, oğluma söylenen bu kelamlar, bana verilecek cezadan daha ağır olacaktır” halinde konuştu.
‘İMAMOĞLU’NUN MAHREMİYETİNİ KORUDUK’
Türkmen, “Kimse gelip bana ‘Bizim şöyle bir örgütümüz var, kendileri bize yardım ettiler’ demedi; ben de kimseye gidip de ‘Sizin şöyle bir hukukunuz var’ diye ortada o denli bir vakit olduğunu söylemedim. Bir Büyükşehir Belediye Başkanı var ve onu koruyan bizler varız program takımı olarak. Biz; sade, sıradan muhafaza görevlisiyiz. Vazifemizi en âlâ biçimde ifa ettik; tek bir misyonumuz vardı. İşimi layığıyla yaptığım için 355 gündür tutukluyum. Benim yerim muhakkak, yurdum aşikâr. Ben aslında olmayan bir örgüte yardım etmedim; işimi yaptım. Koruduğum kişinin canı kadar, mahremiyeti ve prestiji da bana emanet oldu. Bir kabahatin kanıtlarını yok etmedim, haberleşmeyi engellemedim. Bana kabahat olarak isnat edilen kamera bantlama işi, müdafaa grubunun almış olduğu karar doğrultusunda yapılmıştır. Hata değildir. Yargılamanın her evresinde beyan ettiğim üzere; temelinde takım kararının tersine bu işi yapmamak, vazifesi ihmal kabahati olacaktır ve bu benim işimi kaybetmeme sebep olacaktır. Gerekli yerlerde güvenlik kameralarının kapatılması içerikli rutin uygulanacak bir karar alındığında, iddianamedeki imgelerde görüleceği üzere diğer öncüler de bu uygulamada yer almıştır. Kameraların kapatılması konusu, öncü müdafaası olduğum İmamoğlu’nun prestijini ve mahremiyetini korumaktan ibarettir. Biz muhafaza olarak kamusal bir kamera manzarasını kapatmayız, biz yalnızca İmamoğlu’nun mahremiyetini koruduk. Mahremiyeti korumak farklı, manzarayı gizlemek ayrıdır’ dedi.
‘ORTADA GİZLEDİĞİM KABAHAT YOKTUR’
Türkmen, “Çıkar gayeli cürüm örgütüne yardım eden birinin bir çıkarı olması gerekir; ben 55 bin lira maaşla zar sıkıntı geçinen birisiyim. Hatta geçinemeyen biriyim. Ortada bir ‘Çıkar gayeli hata örgütü’ yoktur. Bir belediye başkanı vardır, bir İstanbul Büyükşehir Belediyesi vardır; bir de lider beyefendisi koruyan Mustafa abi, ben ve öteki takım arkadaşlarım olarak müdafaa grubu vardır. Ortada gizlediğim rastgele bir hata yoktur. Biz çocuklarımıza palavra konuşmanın makûs birşey, yanlış birşey olduğunu öğretiyoruz lakin beni kendi çocuğuma palavra söylemek zorunda bıraktılar. Oğlum benim ziyaretime geldi. Sohbet esnasında ‘Baba program bitmedi mi’ diye sordu. Ben de kendisine ‘Henüz bitmedi oğlum, Başkan Bey de burada, biraz daha uzun sürecek’ dedim. Kendisi de bana ‘Merak etme baba, ben herşeyin farkındayım’ diyerek beni burada teselli etmeye, motive etmeye çalıştı. 11 yaşındaki bir çocuğa bunları yaşatmak, onu bu duruma getirmek ne kadar acı birşey. Kuvvetli cürüm kuşkusu olmayan, somut kanıtları bulunmayan, kanıtları yok etme, gizleme yahut değiştirme imkanı bulunmayan, şahit, mağdur yahut diğerleri üzerinde rastgele bir baskı yapılması teşebbüsünde bulunulmayan ve en kıymetlisi işlemediğim bir kabahat sebebiyle neredeyse bir yıldır kapatıldığım Silivri Cezaevi’nden tahliyemi talep ediyorum” dedi.
