Galatasaray, Muhteşem Lig’in 32. haftasında Samsunspor’a deplasmanda 4-1 mağlup olarak dönemin bitimine iki hafta kala şampiyonluğunu ilan etme fırsatını kaçırdı.
Mücadele sonrası Milliyet Gazetesi muharrirleri sarı-kırmızılı takımı ve müsabakayı kıymetlendirdi.
Futbolla latife olmaz / Osman Şenher
Zafer sarhoşluğu bu türlü bir şey işte. Daha bitmemiş ligde Galatasaraylı futbolcular, “şampiyon olduk” havasına girmişler. Sonra da bunun faturasını Samsunspor ödetti.
Ben bu türlü bir umursamazlık görmedim. Yunus’un birinci yarıda attığı gol olağanüstüydü lakin oyunun akışına baktığınız vakit Samsun’un her an gol atabileceğini görebiliyorduk. Sallai’nin sağ kanadı esasen otoban oldu. Bir de buna Sanchez çanak tuttu. Karadeniz takımının her atağı gol tehlikesi oluşturdu.
Orta saha yok, defans yok, kaleci yok. Geçen hafta mükemmeller yaratan Sane yok. Eee o vakit bu skor da olağan. Benim anlayamadığım birinci yarı kadro yürüyor, iki pas yapamıyor, Okan hoca neden ikinci yarıya girerken oyuncu değiştirmiyor? Neyi bekliyor? Sanchez dün üç gol yedirdi. Pekala hocam, Singo ne işe yarıyor? Çok mu makûs futbolcu? O vakit 30 milyon euro neden ödediniz?
Singo’yu kulübede oturtacağına defansa koy, orta alana koy, Sallai’nin yerine koy. Önder ekibi bu hale düşürmeye kimsenin hakkı yok. Pekala haftaya Antalya maçı garanti mi? Yahut futbolda garanti diye bir şey var mı?
Bilemiyorum, futbolcular ve hoca ne düşünüyor. Lakin ne düşünüyorlarsa yanlış!
Sahada yürüyerek şampiyon olunmuyor. Uğurcan geçen hafta derbide Oosterwolde ile niçin takışıyorsun! Faul yaptıysa cezasını hakem versin.
Sen adamın boğazına sarılıyorsun. Samsun’da sen kalede olsaydın bu gollerin ikisini yemezdin.
Yanlış şeyler oluyor Galatasaray’da. Çok havalanmak güzel bir şey değil. Faturası ağır olur. Dilerim bu maçtan gerekli dersler alınmıştır. Yeniden söylüyorum, Antalya ve Kasımpaşa maçları kolay geçmeyecek.
Kafa karıştıran tablo / Attila Gökçe
TFF İdaresi, birbirleriyle yakınuzak rekabet alakası bulunan ekipleri tıpkı gün birebir saatte santrada buluşturarak hem yöneticilik açısından güç bir işe soyunmuş, hem de adil ve saygılı bir tavır almış. Bu karmaşık programda risk çoktur. İtirazlar yükselir lakin, sonunda itirazlar minimuma iner, herkes sessizce konutuna döner.
Dün futbolseverlerin de o ekrandan bu kanala geçiş yaparken oldukça başı dönmüştür ancak, sporun bu anlık, dinamik, değişken özelliği de unutulmamalıdır.
Samsun’daki maça dönersek…
Okan Buruk Hoca’nın ilk onbir seçimi pek önemli tercihleri yansıtıyordu. Osimhen, Torreira, Sane ciddiyetle mesai harcarken, Barış Alper Yılmaz, Yunus Akgün ve öteki arkadaşları da gerçek ve hoş oyun için koşuşturdular. Skor tabelasının sıkça değişmesini de bu yeterli niyet ve oynama isteği ortaya koydu.
Galatasaray, 58’de Ndiaye’nin golüyle geri düşerken “Eyvah Fenerbahçe peşimizde” diye bir dehşete kapılmış mıdır? Sanmıyorum. Fakat yaptığı kural dışı hareketle Günay Güvenç’in ceza alanı dışında rakibine faulden sonra topa elle müdahalesi de kırmızı kartı ve tatsız tabloyu hazırladı. Mouandilmadji’nin üçüncü golü genç Batuhan’ınn bahtsızlığından öbür bir şey değildi. Mesken sahibinin dördüncü golü de Ndiaye’yle geldi.
Günün özeti: Galatasaray yüze yüze kuyruğuna kadar getirdiği şampiyonluğu böylesine akıl almaz serilerle kaybedebilir mi? Sanmıyorum. Lakin futbolda bu türlü şoklar var mıdır? Evet vardır!
Konsantrasyon / Tolga Ersarı
Futbol, asla rehavet kaldırmayacağı üzere hiçbir maç da oynanmadan kazanılmaz. Dün akşam Samsun’da bunu çok acı bir formda yaşadı Galatasaray. Kazandıkları takdirde şampiyonluğa ulaşacakları müsabakaya hiçbir halde konsantre olamayan sarı- kırmızılılar, tam aykırısı bir halde çabaya çok uygun konsantre olan rakipleri karşısında farklı bir biçimde mağlup oldular.
Oysa şimdi 9. dakikada Yunus Akgün’ün olağanüstü golüyle 1-0 öne de geçmişti Galatasaray. Lakin her geçen dakika biraz daha geriledi sarı- kırmızılılar. Samsunspor ise oyun içerisinde daima ivme kazandı. Neredeyse Galatasaray defansının gerisine atılan her top tehlike yarattı. Bu ortada bu formda birçok konumda da ofsayta düştü mesken sahibi grubun oyuncuları. Yalçın Kayan, ligin üzerinde dediğimiz Galatasaray orta alanına karşı bilhassa birinci yarıda harika oynadı. Tıpkı formda Mouandilmadji, Ndiaye ve Holse de fevkalade bir performans sergilediler. Esasen Samsunspor, kadro olarak genel manada uygundu ve son derece haklı bir galibiyet elde etti.
Galatasaray ise son derece berbattı. Yunus Akgün’ün tek başına gösterdiği uğraş doğal olarak yetmedi. Sane de nispeten bir şeyler yapmaya çalıştı. Lakin geri kalanlar hiçbir varlık gösteremediler. Defans daima sallandı, kademe yanılgıları yaptı. Çok övdüğümüz orta saha düştü. Osimhen bile konsantrasyon kaybından nasibini almıştı. Bir geri pası Günay Güvenç’in kırmızı kart görmesine, kaybettiği bir başka top da Samsunspor’un üçüncü golüne vesile oldu.
Fenerbahçe derbisinden sonra güya Galatasaray şampiyon olmuş üzere bir hava oluştu. Bu havayı dağıtıp oyuncuların rehavete düşmelerini engellemek ve Samsunspor maçına konsantre olmalarını sağlamak Okan Buruk’un misyonuydu. Lakin o, bu misyonu yapamamış! Kadrosunu hiçbir açıdan maça hazırlayamayan Okan Buruk’un karşısında oyuncularını müsabakaya her açıdan kusursuz bir halde hazırlayan Thorsten Fink net bir zafer elde etti. Galatasaray’ın yapamadığı her şeyi yaptı Samsunspor ve sarı- kırmızılılara acı bir ders verdi.
Esasen Okan Buruk bunu birinci sefer yaşamıyor Galatasaray’da. Buruk, final niteliğindeki pek çok maçta benzeri senaryoları yaşadı ve kaybetti. Onun ve Galatasaray’ın bu dönem açısından en büyük artısı, geçen hafta büyük final niteliğindeki Fenerbahçe derbisinin kazanılması oldu. Lakin o derbi zaferinin akabinde Samsunspor deplasmanındaki oyun ve skor sarı- kırmızılılara yakışmadı. Açık konuşalım, bu takımın rakipleriyle ortasındaki puan farkının çok daha fazla olması gerekirdi. Şampiyonlar Ligi’nin sarı- kırmızılıları yıprattığını kabul ediyorum. Ancak bu tek başına Galatasaray takımının son iki haftaya en yakın rakibinin yalnızca dört puan önünde girmesini açıklama yetmiyor. Cim Bom, çok büyük bir sürpriz olmazsa şampiyonluğa yeniden çok yakın. Fakat bu şampiyonluk öbürleri kadar tatmin edici olacak mı? Galatasaray’ın bu manada önümüzdeki dönem için alması gereken tedbirler var. Takımda bir revizyon kaide. Bilhassa sol olmak üzere stoper bölgesine destek ile orta saha ve santrfor mevkilerine kaliteli transferler gerekiyor. Şayet yola Okan Buruk ile devam edilecekse o da artık kimi dersleri çıkartmalı. Şöyle ki; şayet Galatasaray, Türkiye’nin Bayern München’i olma iddiasındaysa her açıdan Bayern München üzere olabilmeli. Bayern München’i en yakın rakibinin yedi puan önünde çıkıp kazanırsa şampiyon olacağı bir maçta bu kadar konsantrasyondan uzak, bu kadar rehavet içerisinde görebilir misiniz? Velhasıl biçimci bir benzerlik değil, özde bir benzerlik kurabilirseniz Bayern München üzere olabilirsiniz!
Herkese büyük bir futbol dersi veren Thorsten Fink ve Samsunspor’u tebrik ediyorum.
