The Holocene mecmuasında yayımlanan ve Daily Galaxy tarafından aktarılan araştırma, antik Arabistan’daki insan ömrüne dair yerleşik bilgileri değiştiriyor. Uydu imajları ve saha araştırmaları sonucu saptanan bu yapılar, 600 metreyi aşan duvar uzunluklarıyla dikkat çekiyor.
PRATİK BİR FONKSİYONU BULUNMUYOR
Mustatiller, uzun ve dar duvarlarla birbirine bağlanan iki kalın taş platformdan oluşuyor. Yarım metreden daha alçak olan bu duvarların rastgele bir giriş kapısının bulunmaması, yapıların hayvancılık yahut su depolama üzere fonksiyonel maksatlarla inşa edilmediğini gösteriyor. Ayrıyeten bölgede taş aletler üzere günlük kullanım eşyalarının bulunmaması, bu yapıların ömür alanı olmadığını kanıtlıyor.
Max Planck Kimyasal Ekoloji Enstitüsü’nden Huw Growcutt, yapıların içerisinde yabani hayvanlar ve sığırlara ilişkin kemik birikintileri saptadıklarını belirtti. Growcutt, bulguların ortak ritüellere işaret ettiğini vurgulayarak şu açıklamada bulundu:
“Mustatillerin yorumumuz, buraların şimdi bilinmeyen toplumsal hareketleri gerçekleştirmek üzere insanların bir ortaya geldiği ritüel alanları olduğu tarafındadır. Hayvan kurban etme yahut ziyafet yerleri olabilirlerdi.”
ÇEVRESEL DEĞİŞİM DEVRİNDE İNŞA EDİLDİ
Kömür kalıntıları üzerinde yapılan tahliller, yapıların Arabistan’ın daha yeşil ve bol yağışlı olduğu “Afrika Yağmur Dönemi”nin sonlarına gerçek inşa edildiğini gösteriyor. Bölgenin süratle kurumaya başladığı bir geçiş devrine denk gelen bu devasa inşaatlar, toplulukların yeni şartlara ahenk sağlama gayreti ve toplumsal bağları güçlendirme muhtaçlığı olarak bedellendiriliyor. Uzmanlar, mustatillerin anıtsal yapı kullanımıyla kodlanmış bilinen en eski ritüel hareketlerden biri olabileceğini söz ediyor.
