Gülistan Doku evrakında firari kuşkulu Umut Altaş’ın ağabeyi Silar Altaş’ın savcıya verdiği tabir ortaya çıktı. Altaş tabirinde, “Umut Tunceli’deyse, bu olay büyük ihtimalle onun 18 yaşına girdiği vakitlere denk geliyor. Şu an 24 yaşında, yani yaklaşık 5-6 yıl öncesinden bahsediyoruz. İlkay, ‘Ben bir kızla birlikte oldum, gebe kaldı’ demiş. Ben de Umut’un çok üstüne gittim, daima sorguladım. En sonunda ‘Umut, nedir bu konu?’ diye sordum. Bana yalnızca evet-hayır biçiminde yanıtlar verdi. ‘Kız gebe mi kalmış?’ dedim, ‘Evet’ dedi. ‘Aldırmak istememiş mi?’ dedim, ‘Evet’ dedi. Daima kaçamak karşılıklar veriyordu. Anlattığına nazaran Türkay, ‘Kız gebe kaldı, ben de başına sıktım’ demiş. Bu ‘kafasına sıktım’ sözünü birkaç sefer tekrar etti. Büyük ihtimalle tek bir mermi sıkmış. Türkay, olayı kısaca şöyle anlatıyormuş: ‘Birinin başına sıktım.’ Hatta silahı evvelden diğerlerine da gösterdiği söyleniyor. Türkay’ın silahı tabancaydı. Ben de o silahı gördüm sanırım. Onu bana otomobilde göstermişti. Arabası BMW 420’ydi, koyu mavi-siyah ortası bir renkti. Silahı torpidoya koyuyordu. Arabayı Umut’a da veriyordu. Daima araçlarla geziyorlardı. Hatta birçok vakit otomobilleri çalıp getiriyorlardı; yaptıkları şey genelde buydu. En ufak bir yalanım varsa Allah belamı versin” dedi.
‘BİRİSİNİN BAŞINA SIKTIM’
Mustafa Türkay Sonel’in “Birinin başına sıktım” dediği kişinin yüzde yüz Gülistan Doku olduğuna emin olduğunu söz eden Altaş, “Bu kızın Gülistan olma ihtimali nedir diye sorarsanız, bence yüzde yüz. Ben de istiyorum ki, şayet kardeşimin bu işte en ufak bir dahli varsa, o da ortaya çıksın. Ona çok kızdım. ‘Sen ne yaptın Umut, öldürdün mü?’ dedim. O da bana şöyle dedi: ‘Abi, bana bunu anlattı. Ben korktum. Birini öldürmüş bir adamdan korktum. O yüzden sesimi çıkaramadım.’ Valinin makus biri olduğunu düşündüğü için de korkmuş olabilir” diye konuştu.
Dönemin Tunceli Valisi Tuncay Sonel ile kardeşi Umut Altaş ortasında geçen konuşmalardan bahseden Silar Altaş, şunları kaydetti:
“Umut’a dedim ki: ‘Bak, bu kadar şey olmuş, ortada bu kadar önemli argüman var. Bu adam bu işin içindedir.’ Zira kimi şeylerin silindiğini, ortadan kaldırıldığını söylüyordu. Bir seferinde bana şunu anlattı: ‘İstanbul’daki meskenine gittim’ dedi. ‘Bir gün babası durduk yere geldi, beni alnımdan öptü. Halbuki olağanda yüzüme bile bakmayan bir insan, gelip bu türlü davranınca dikkatimi çekti’ dedi. Babası vali. Umut’un, Türkay’ın İstanbul’daki meskenine gittiği bir vakitte bu olayın yaşandığını söyledi. Ya İstanbul’da ya da Tunceli’de karşılaşmışlar. Ben de Umut’un üzerine gittim. ‘Ne olduysa açık açık anlat. Babasıyla ilgili farklı bir durum var mı? Onun bir şeylerden haberi var mı?’ diye daima sordum. Aslında olayın Zeynal’ın üzerine kalacağı konuşuluyordu. Lakin Zeynal geri dönünce, güya taraf öbür birine çevrildi. Bize nazaran bunu yapabilecek, bu kadar şeyi saklayabilecek kişi muhakkaktı.”
“ANLATTIĞINA NAZARAN KÜRTAJ YAPTIRMAK İSTEMİŞ”
Altaş, “Umut’un bana anlattığına nazaran; Türkay, kız gebe kaldığı için kürtaj yaptırmak istemiş. Kız kabul etmeyince ortalarında sorun çıkmış. Türkay da, ilişkilerinden ötürü korktuğu için kızı vurmuş olabilir. Babasının vali olması da bu kaygıyı artırmış olabilir. Zira Umut’un anlattığına nazaran Türkay her şeyden çekinen biriydi. Umut’a, ‘Bunu hiç sorgulamadın mı? Bu işin aslı nedir diye hiç üzerine gitmedin mi?’ diye sordum. ‘Abi, o sırada çok korktum’ dedi. Umut’un anlattığına nazaran Türkay, ‘Ben bir kızı vurdum. Gebe kaldı, aldırmak istemedi. Tartıştık’ demiş. Bilhassa ‘kafasına sıktım’ sözünü kullanmış. Umut da buna reaksiyon göstermiş, ortalarında kısa bir tartışma yaşanmış ancak sonra mevzuyu kapatmışlar. Zira ‘Birini öldüren biri bana da ziyan verebilir’ diye korkmuş. Umut’un konuşması gerektiğinin farkındayım. Daha sonra dayım geldi. ‘Savcılık ve Adalet Bakanlığı devrede, artık kimse bir şeyden korkmasın, ne biliyorsanız anlatın’ dedi. O noktadan sonra biz aile olarak korkmayı bıraktık” formunda konuştu.
Vali Sonel’in muhafazaları hakkında bildiklerini aktaran Altaş, “Bu olaya birçok kişi dahil edilmiş. Olay büyük; o denli kolaylıkla üstü örtülecek bir şey değil. Bunun farkındayız. Artık sahiden korkmuyoruz, endişe basamağını geçtik. Zira problem bizi de aşmış durumda. Bundan sonra bize ne olacaksa olsun. Sonuçta kızın ailesi aylardır, yıllardır büyük acı çekiyor. Olay artık yalnızca onların değil, çok daha büyük bir hale geldi. Benim şu an aklıma gelen tek isim ‘Sütlü Bey’. Onu da yalnızca vali müdafaası olduğu için biliyorum. Umut’la konuştuğumda ona şunu sordum: ‘Bu işe kimler karışmış olabilir, nasıl olmuş olabilir?’ Müdafaası var mı? Vardır, olabilir. Ancak kimdir, nedir, bilmiyoruz. ‘Bu kızı kim götürdü, kim gömdü, kim sakladı? Nasıl oldu da bu kız aylardır kayıp?’ diye sordum. Umut da ‘Bilmiyorum abi’ dedi. ‘Koruma olabilir mi?’ dedim, ‘Olabilir’ dedi. Muhafaza olarak Şükrü ismini duydum. Erdoğan ismini de duydum. Bu şahıslar; Umut, Türkay ve muhafaza, daima birlikte takılıyorlarmış. Hatta bir meskenleri olduğunu da duydum lakin nerede olduğunu bilmiyorum. Yalnızca bir konut olduğundan bahsedildi” kelamlarını söyledi.
Umut’un telefonu ile görüşen kişinin Türkay Sonel olduğunu anlatan Altaş, “Ev kimin ismine diye sorulduğunda; İlker, Uğurcan ve Ercan Ç. isimlerini duydum. Bunlar birebir arkadaş grubundaydı, birlikte vakit geçiriyorlardı. Daha sonra bir müddet sonra yolları ayrılmış. Umut 19 yaşına geldiğinde, yani olaydan yaklaşık 1-2 yıl sonra ortaları açılmış. Mektup problemini de şöyle anlattı: Mektubu Türkay götürüp bırakmış. Vali’nin oğlu olan Türkay’ın bunu yaptığı söyleniyor. Nereye bıraktığını tam bilmiyorum. Anladığım kadarıyla kızın ablasına bırakıldığı söyleniyor, en azından haberlerde bu biçimde geçiyor. Bu mevzuyu duyduğumda Umut’a çok sert reaksiyon gösterdim. ‘Nasıl olur da telefonunu verirsin?’ dedim. O da ‘Ben değilim’ dedi. ‘Türkay konuşmuştur’ diye karşılık verdi. ‘Neden telefonunu veriyorsun, ne konuşuldu bilmiyor musun?’ diye sordum. Zati ne konuşulduğunu bilse ve anlatsa direkt mahpusa girecek bir durum olduğunu düşünüyorum” diye konuştu.
Aile olarak Umut’a bu olayları sorduklarını vurgulayan Altaş, “Umut, olayın ayrıntılarını tam bilmediğini söylüyor. Yalnızca Türkay’ın otomobilde kendisine ‘Birini vurdum’ dediğini aktarıyor. ‘Bir kız gebe kaldı, aldırmak istemedi, ben de vurdum’ biçiminde konuştuğunu söylüyor. Silahı getirip getirmediğini ya da gösterip göstermediğini ise net bilmiyor. Biz aile olarak Umut’u sorguladık. ‘Bu adamın kimlerle takıldığını bilmiyor musun? Bu kız ne vakittir kayıp, bunları hiç mi düşünmedin? Telefonunu vermişsin, bir yere gitmişsin, bırakmışsın’ diye üzerine gittik. Mektup konusunda da şunu anlattı: Türkay, Umut’u bir yere bırakmış ve ‘Git, bunu bırak’ demiş. Umut mektubu bırakıp geri dönmüş. Daha sonra Türkay gelip onu tekrar almış. Bu durumun Umut’un üzerine hata atmak için mi yapıldığı, yoksa neden bu türlü bir yol izlendiği net değil. Umut da tıpkı şeyi söyledi; mektupta da emsal biçimde yazdığını tabir etti” dedi.
