ABD tarafından uygulanan yaptırımların derinleşmesiyle birlikte Küba’da patlak veren yakıt krizi, ada ülkesinde toplumsal hayatı adeta felç etme noktasına taşıdı. Elektrik kesintilerinin yer yer 32 saati bulmasıyla ulaşım ağları çökerken, su temini ve sıhhat hizmetleri üzere kritik alanlarda önemli aksamalar kaydedilmeye başlandı.
Washington idaresinin İran ile yürüttüğü ateşkes görüşmeleri kapsamında Rusya’ya ilişkin bir petrol tankerinin geçişine sonlu müsaade vermesi kısa müddetli bir soluklanma yaratsa da, uzmanlar bu sevkiyatın ülkedeki kronikleşen güç açığını kapatmakta yetersiz kalacağı ikazında bulunuyor.
ARAYA İRAN GİRDİ
Küba üzerindeki baskının dozajı, yılın başında Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’nun ABD operasyonuyla alıkonulmasının akabinde daha da sertleşti. Bu süreçte ada ülkesine giden akaryakıt sınırının büyük ölçüde kesilmesi, güç krizini ulusal bir boyuta taşıdı.
ABD Başkanı Donald Trump’ın Miami’de düzenlenen bir aktiflikte “Sırada Küba var” şeklindeki çıkışı ve Beyaz Saray’da yaptığı “Küba’yı alabilirim” açıklamaları, Washington’ın Havana’ya yönelik stratejisinin daha da sertleşeceğine dair en somut sinyaller olarak bedellendiriliyor. Fakat ABD’nin İran’a saldırması tüm odağını oraya vermesi Küba sınırının geri plana atılmasına neden oldu. Lakin Beyaz Saray’a yakın kaynaklar Trump’ın Küba planını unutmadığı belirtiliyor.
Trump, İran gündeminin çabucak akabinde odağın yıllardır yönetiliş biçimiyle eleştirdiği Küba’ya döneceğini belirterek baskının süreceğini de daha evvel teyit etmişti.
1959 YILINDN BU YANA EN AĞIR YAPTIRIM
1959 ihtilalinden bu yana uygulanan yaptırımların en ağır safhasıyla karşı karşıya olan Küba’da, elektrik üretiminin temelini oluşturan termik santrallerin yakıt yokluğu nedeniyle durma noktasına gelmesi günlük hayatı imkansız kılıyor.
Sağlık sisteminin ağır darbe aldığı ülkede, elektrik kesintileriyle birlikte su pompalama ve arıtma tesislerinin devre dışı kalması önemli hijyen meselelerini tetikliyor. Akaryakıt yetersizliği nedeniyle toplu taşıma seferleri iptal edilirken, fırınlar ve küçük üretim tesislerinin faaliyetlerini durdurması ada iktisadını derin bir çıkmaza sürüklüyor.
BİR VAKİTLERİN DÜŞ ÜLKESİYDİ
Küba’nın global çapta bir “rüya ülkesi” olarak isimlendirilmesinin temelinde, çağdaş dünyadan izole bir biçimde inşa ettiği özgün toplumsal yapı ve nostaljik atmosfer yatıyordu.
Bu tarifin en güçlü ayağını, 1959 İhtilali sonrası hayata geçirilen ve her vatandaşa fiyatsız sunulan ileri düzey sıhhat ve eğitim sistemi oluşturmaktadır. Küba, kısıtlı imkanlarına karşın okuryazarlık oranında ve tıp alanındaki başarılarında dünya standartlarını yakalamasıyla, pek çok kişi için toplumsal adaletin sağlandığı bir ütopya modeli olarak kabul edilmişti.
